بارهای پردازشی هوش مصنوعی به پردازنده‌های گرافیکی پرقدرت، رک‌های با چگالی توان بالا و سیستم‌های خنک‌کاری پیشرفته نیاز دارند. بنابراین افزایش ظرفیت پردازشی، مستقیماً به افزایش نیاز به برق و ظرفیت سرمایشی منجر می‌شود.

در نتیجه، طراحی نسل جدید دیتاسنترها باید هم‌زمان سه مسئله را حل کند: ظرفیت پردازشی، دسترس‌پذیری برق و مدیریت حرارتی.

«انرژی؛ یکی از چالش‌های اصلی توسعه دیتاسنتر»

با افزایش چگالی توان، موضوعاتی مانند: ظرفیت اتصال به شبکه، کیفیت و قابلیت اطمینان برق، اوج بار مصرفی، سیستم‌های ذخیره و تولید برق پشتیبان، مدیریت بار، بهره‌وری انرژی، تأمین برق تجدیدپذیر و ذخیره‌سازی انرژی به بخش جدایی‌ناپذیر طراحی و بهره‌برداری دیتاسنتر تبدیل شده‌اند.

«نسل جدید سرمایش»

افزایش تراکم حرارتی تجهیزات، استفاده از روش‌های سنتی خنک‌کاری با هوا را در برخی کاربردهای هوش مصنوعی با محدودیت مواجه کرده است. به همین دلیل، خنک‌کاری مایع و مدیریت حرارتی پیشرفته در حال تبدیل‌شدن به فناوری‌های مهم نسل جدید دیتاسنترها هستند.

«دیتاسنتر پایدار؛ فراتر از مصرف کمتر برق»

آینده دیتاسنترها فقط به افزایش ظرفیت محاسباتی وابسته نیست؛ بلکه به توانایی آن‌ها در ایجاد تعادل میان رشد پردازش، مصرف انرژی، هزینه عملیاتی، انتشار کربن و قابلیت اطمینان وابسته است.

ازاین‌رو، ترکیب انرژی‌های تجدیدپذیر، تجهیزات کم‌مصرف، مدیریت هوشمند انرژی، ذخیره‌سازی و بهینه‌سازی سیستم‌های سرمایش اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد.

از میان بازیگران اصلی بازار جهانی دیتاسنتر می‌توان به شرکت‌های مایکروسافت، گوگل، اوراکل و غیره اشاره کرد. بازار دیتاسنترها وارد مرحله‌ای شده که هوش مصنوعی، رایانش مقیاس‌بزرگ، رایانش ابری، رایانش لبه، خنک‌کاری مایع و انرژی پاک، به‌صورت هم‌زمان مسیر توسعه آن را تعیین می‌کنند. از دیدگاه انرژی، سؤال اساسی که در این زمینه مطرح است این است که آیا زیرساخت انرژی می‌تواند با سرعت رشد تقاضای محاسباتی دیتاسنترها حرکت کند؟